شاید سروش تا چند وقت دیگه بره شهرستان برای ماموریت.

من و سروش تا بحال یک بار از هم جدا بودیم اونم کمتر از یک ماه بوده که رفته بود سربازی و بعدشم که معاف شد و برگشت پیش خودم.

رفتن به یک شهر دیگه باعث ارتقای کار و حقوق سروش می شه منهم به خاطر اینکه سروش به شغلش علاقه داره با رفتنش مخالف نیستم. رفت و برگشت سروش به یک شهر دیگه احتمالا چند ماه طول می کشه. سروش می گه عادت کردن از هر نوعی که باشه جلوی پیشرفت آدم رو می گیره حتی عشق هم یک جور عادت کردنه. من هم باهاش موافقم برای همینم بهش نمی گم که دلم چقدر براش تنگ می شه. نمی گم که روزهایی که نباشه چقدر بهم سخت می گذره. بهش نمی گم که بدون وجود اون زندگی من هیچ مفهومی نداره. بهش نمی گم چرا اینو بهش می گم که با اشتیاق منتظر برگشتنش می مونم.

آیا تا بحال شده خواب شلوغی ببینید که پس از بیداری بازهم احساس خستگی کنید؟

من خوابهای زیادی از این دست دیده ام. همیشه اینقدر در خوابهایم فعالیت می کنم و این طرف و آن طرف می روم که پس از بیداری هنوز خسته هستم انگار اصلا نخوابیده ام.

راستی دیروز روز تولد استاد شجریان بود. این را من نمی دانستم. رادیو فرهنگ را که بعد از نیمه شب روشن کردم فهمیدم. کل برنامه آن ساعت اختصاص داشت به کارهای او.

به نظر شما بهترین خواننده دوران ما کیست؟ فکر می کنید کارهای استاد شجریان جوان پسند نیست؟ چه جور آدمهایی بیشتر از شجریان خوششان می آید؟

بسیاری از دوستان و اطرافیان من ترجیح می دهند ترانه های بروزتری را گوش دهند. من با آنها مخالف نیستم ولی به نظرم اینقدر با شجریان خو گرفته ام که چیز دیگری نمی تواند به حس موسیقایی روح من پاسخ دهد.

خوشحال می شوم اگر در این مورد نظرتان را بگویید.

یادتان هست که چقدر دلمان می خواست بزرگ شویم و آرزو داشتیم جای آدم بزرگ هایی باشیم که دوستشان داشتیم و تحسینشان می کردیم.

اما امروز که بزرگ شده ایم یادمان رفته که می توانیم بزرگ تر باشیم و به جایی برسیم که بقیه دلشان بخواهد جای ما باشند و به قدر ما بزرگ باشند.

بزرگی را می توان به سه طریق به دست آورد و در زمره آدمهای بزرگ قرار گرفت:

از طریق هنر : یعنی آدم با هنری که از خلاقیت و ابتکار خودش سرچشمه می گیرد و البته نیاز به آموزش هم دارد به بزرگی می رسد تا جایی که تابلوهایش-مجسمه هایش- عکسهایش-فیلمهایش-کتابهایش-اشعارش-طراحی ها و خیلی کارهای دیگر در کل دنیا نشان دهنده بزرگی او باشد.

از طریق علم : عالمی که با دانش خود اینقدر به دیگران خدمت کند که دیگران مدیون او باشند مثل... مثل کی؟ مثل ابن سینا .

از طریق رفتار و منش زندگی: به نظرم این از همه ماندگارتر باشد. دوری از صفات ناپسندی که دیگران را آزرده و روح انسان را سیاه می کند باعث بزرگی انسان خواهد شد. تابحال شده کسی را که به شما بدی کرده -به هر طریقی که می خواهد باشد- ببخشید؟ اگر بله پس شما آدم بزرگی هستید.

آیا تابحال به کسی یا چیزی یا جایی یا شرایطی یا موقعیتی حسادت کرده اید؟اگر نه پس شما آدم بزرگی هستید.

اول از همه اینکه کنکور قبول نشدم.

اولش خیلی ناراحت بودم ولی بعد با صحبتهای سروش به این نتیجه رسیدم که بهتره سال دیگه امتحان کنم.

خوب این چند روز دلم برای وبلاگم تنگ شده بود ولی اصلا فرصت نداشتم که چیزی بنویسم.

راستی آلبوم دلشدگان استاد شجریان را گوش داده اید؟ خیلی زیباست خیلی زیاد.

چند ترانه خیلی زیبا داره که من خیلی دوست دارم الان یادم نیست ولی بعدا شعر یکی از ترانه ها را می نویسم.

امروز من و سروش همدیگر را ندیدیم. چون من امتحان داشتم (کلاس زبان) سروش هم وقت دندانپزشکی داشت.

چه اشتباهی

اشتباهی که باعث شد شب به این قشنگی خراب شده و خاطره بدی از آن در ذهن هر دوی ما به جای بماند.

من امروز با دوستی که دو سالی می شد ندیده بودمش رفتیم بیرون ساعت هشت و نیم شب آمدم خانه که دیدم آقا سروش به شدت عصبانی شده ولی هیچ حرفی به من نزد.

حق داشت عصبانی باشد از سر کار آمده بود و دیده بود که من خانه نیستم. البته تماس گرفته و گفته بودم که بیرونم ولی نمی دانستم که برگشتنم این همه مدت طول خواهد کشید.

چقدر بیرون شلوغ بود و من یک ساعت دیرتر از موقعی که قول داده بودم رسیدم خانه. آقا سروش تا چهل و پنج دقیقه با من حرف نزد تا من به کاری کرده بودم فکر کنم. این کاری است که هروقت من کار اشتباهی انجام می دهم پیش می گیرد. بعد از اینکه من به اشتباه خودم اقرار کردم و معذرت خواهی کردم گفت که بخاطر من قرارهایش را کنسل کرده تا با من باشد ولی من با اینکار مدتی از وقتمان را هدر داده ام و مدتی طولانی او را به انتظار گذاشته ام. پشیمان شده بودم و می دانستم که اشتباه کرده ام و سعی کردم جبران کنم و از دلش درآورم. اما هر کاری که کردم ناراحتی اش از بین نرفت که هیچ، گفت که بخاطر من حتی مسافرتی که قرار بوده برود به هم زده. این را که شنیدم اشکم سرازیر شد چون تا بحال هرکاری که برای من انجام داده بود هیچوقت به رویم نمی آورد. اینقدر این حرف برایم سنگین بود که بلند شدم و به آشپزخانه رفتم و گوشه ای زانو زدم و شروع کردم به گریه کردن نمی خواستم او بفهمد. اما از آنجا که دلی بسیار رئوف و مهربان است بالای سرم آمد و گفت روی مبل نمی توانستی بنشینی و گریه کنی؟

مرا به اتاق برد و به هر ترفندی بود از دلم درآورد. من هم که از حرف های او گریه و خنده ام قاطی شده بود گفتم چای نداریم باید بخریم.

سردرد شده بودم به من قرص مسکن داد خودش هم خورد. چند تا هم خورد. بعد لباس پوشیدیم و رفتیم بیرون. امروز حقوق گرفته بود و می خواستیم جشن بگیریم که من خرابش کردم.

هر دفعه که حقوق می گیرد جشن می گیریم خودمان دو تا. جشن مان با دست زدن و هورا کشیدن شروع می شود. شام بیرون می خوریم و بعد می رویم خانه.

ما دو نفر سعی می کنیم از همه لحظات عمرمان و همه ساعات و دقیقه هایی که با هم هستیم لذت ببریم. هر دو سعی می کنیم به خود و طرف مقابلمان خوش بگذرد. بهانه گیری و قهر و توجه به حرف ها و کارهای دیگران در کارمان نیست. فقط خودمان دوتا هستیم. البته تفاهمی که در بیشتر مسائل داریم به نظر من بی نظیر است چون مسئله ای در زندگی نبوده که روی آن به توافق نرسیم و از این توافق هر دو راضی بوده ایم و هیچگاه احساس غالب یا مغلوب بودن به ما دست نداده است. اعتماد دوسویه بین ما هم به شیرین شدن رابطه مان خیلی کمک کرده است. احترام متقابل هم باعث شده در عین صمیمیت و احساس یکی بودن حریمی برای رابطه مان قائل شویم.

از موضوع دور شدم. آخرش اینکه به خوبی و خوشی قرار شد ناراحتی مان را فراموش کنیم.